تینا مزدکی_آیفون ۱۸ پرو یکی از مهمترین تغییرات دوربین چند نسل اخیر آیفون را با خود به همراه دارد و لنز دوربین اصلی اکنون از دیافراگم متغیر استفاده میکند. برای بررسی عملکرد واقعی این قابلیت، دوربین آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۷ پرو در شرایط مختلف و با تمام تنظیمات دیافراگم قابل استفاده آزمایش شدند و تصاویر ثبتشده تا بزرگنمایی ۴۰۰ درصد مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه این آزمایش برخلاف بخشی از پیشبینیهای اولیه بود؛ دیافراگم جدید عملکرد بهتری از حد انتظار داشت، اما در عکاسی معمولی تفاوت چشمگیری با نسل قبل ایجاد نمیکند.
- دوربین اصلی آیفون ۱۸ پرو از دیافراگم متغیر f/۱.۴۸ تا f/۴ استفاده میکند.
- دوربین فوقعریض، تلهفوتو و دوربین سلفی نسبت به نسل قبل تغییری نکردهاند و حسگرها همان حسگرهای نسل قبل است.
- در نور معمولی، کیفیت تصاویر آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۷ پرو بسیار نزدیک به یکدیگر است.
- تأثیر واقعی دیافراگم متغیر بیشتر در کنترل عمق میدان و حداقل فاصله فوکوس دیده میشود.
- مهمترین ارتقای نرمافزاری، اضافه شدن کنترل دستی سرعت شاتر و دیافراگم به اپلیکیشن اصلی دوربین است.
- امکان تنظیم و قفل کردن تراز سفیدی نیز یکی از قابلیتهای مهم جدید برای فیلمبرداران محسوب میشود.
فقط یک دوربین آیفون ۱۸ پرو واقعاً تغییر کرده است
اپل در زمان معرفی محصولاتش معمولاً درباره جزئیات سختافزاری دوربینها اطلاعات محدودی ارائه میکند. بررسی انجامشده نشان میدهد تغییر اصلی آیفون ۱۸ پرو در دوربین اصلی اتفاق افتاده است. بر اساس این بررسی، دوربین فوقعریض، تلهفوتو و دوربین جلوی آیفون ۱۸ پرو نسبت به نسل قبل بدون تغییر باقی ماندهاند.
حتی به نظر میرشد که حسگر دوربین اصلی نیز همان حسگر استفادهشده در آیفون ۱۷ پرو است و تغییر اصلی در بخش اپتیکی دوربین و تیغههای دیافراگم رخ داده است. اگر این برداشت درست باشد، اپل برای دوربین اصلی آیفون ۱۸ پرو بیشتر روی انعطافپذیری لنز تمرکز کرده تا تغییر کامل سختافزار دوربین.
دیافراگم f/۱.۴۸ برخلاف انتظار ناامیدکننده نبود
دوربین اصلی آیفون ۱۷ پرو از دیافراگم ثابت f/۱.۷۸ استفاده میکرد، اما آیفون ۱۸ پرو میتواند دیافراگم را تا f/۱.۴۸ باز کند. این تغییر به معنای ورود نور بیشتر به لنز است و همان مبنای ادعای اپل درباره دریافت حدود ۵۰ درصد نور بیشتر محسوب میشود. در طرف دیگر، دیافراگم جدید میتواند تا f/۴ بسته شود.
در آزمایش پیشبینی اولیه این بود که باز شدن دیافراگم تا f/۱.۴۸ احتمالاً باعث افت محسوس کیفیت تصویر، بهخصوص در اطراف قاب، شود. اما آزمایش عملی نتیجه متفاوتی داشت. در مرکز تصاویر ثبتشده با آیفون ۱۷ پرو در f/۱.۷۸ و آیفون ۱۸ پرو در f/۱.۴۸، تفاوت بسیار کمی دیده میشود. حتی در بررسی ۴۰۰ درصدی نیز کیفیت دو تصویر به یکدیگر نزدیک است.
البته در گوشههای تصویر، آیفون ۱۸ پرو در حالت کاملاً باز کمی نرمتر عمل میکند؛ موضوعی که با توجه به ماهیت لنزها در بازترین دیافراگم چندان غیرمنتظره نیست.
دیافراگم f/۴ هم آنقدرها تصویر را خراب نمیکند
پیشبینی دیگر درباره آیفون ۱۸ پرو این بود که بسته شدن دیافراگم تا f/۴ به دلیل پراش نور، افت محسوسی در وضوح تصویر ایجاد کند. دلیل این نگرانی نیز تراکم بالای پیکسل روی حسگر دوربین است. حسگر کوچکی که ۴۸ میلیون پیکسل را در خود جای داده، میتواند نسبت به اثرات پراش نور حساستر باشد.
اما مقایسه تصاویر در f/۱.۴۸ و f/۴ نشان داد چنین افت شدیدی رخ نمیدهد. حتی در برخی جزئیات، تصویر ثبتشده در f/۴ کمی واضحتر از تصویر f/۱.۴۸ به نظر میرسد. به نظر میرسد که اگر قرار باشد تنها یک دیافراگم بهعنوان نقطه ایدهآل انتخاب شود، f/۲.۸ گزینه مناسبی است؛ با این حال، اختلاف میان چهار حالت دیافراگم آنقدر کم است که در یک عکس معمولی احتمالاً نمیتوان تفاوت آنها را بهراحتی تشخیص داد.
شاید مهمترین نتیجه آزمایش همین باشد. با وجود اضافه شدن دیافراگم متغیر، در شرایط نوری معمولی تصاویر آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۷ پرو تفاوت چشمگیری ندارند. عکاسی از صحنههای یکسان با هر دو گوشی نشان داد که خروجی دو دوربین بسیار نزدیک است و جهش قابل توجهی در کیفیت تصویر دیده نمیشود.
بنابراین، دیافراگم متغیر بیشتر یک قابلیت جدید برای کنترل نحوه ثبت تصویر است تا فناوریای که بهتنهایی کیفیت عکسهای معمولی را متحول کند.
دیافراگم متغیر چه تغییری در عمق میدان ایجاد میکند؟
یکی از نکات مهم درباره دوربین آیفون ۱۸ پرو، تفاوت میان دیافراگم و عمق میدان است. عدد f، میزان دیافراگم و نوردهی لنز را توصیف میکند و بهتنهایی معیار عمق میدان نیست. عمق میدان علاوه بر دیافراگم به اندازه حسگر نیز وابسته است.
در آیفون ۱۸ پرو، محدوده دیافراگم f/۱.۴۸ تا f/۴ از نظر عمق میدان تقریباً معادل بازه f/۵.۲ تا f/۱۴ در دوربینهای فولفریم است. این یعنی حتی با باز کردن دیافراگم تا f/۱.۴۸، همچنان با عمق میدان نسبتاً زیادی مواجه هستیم. به همین دلیل تفاوت بین عکسهای ثبتشده در دو انتهای این محدوده، بهخصوص در فضای باز، چندان چشمگیر نیست. در فاصله نزدیکتر از سوژه، تغییر عمق میدان قابل مشاهدهتر میشود؛ اما اینجا یک مشکل دیگر وجود دارد.
دوربین اصلی آیفون ۱۸ پرو نمیتواند بیش از حد به سوژه نزدیک شود. وقتی کاربر بیش از اندازه به سوژه نزدیک شود، گوشی ممکن است بهصورت خودکار به دوربین فوقعریض منتقل شود. در این حالت، تنظیم دیافراگم دوربین اصلی دیگر اهمیتی ندارد، چون گوشی در واقع از لنز دیگری برای ثبت تصویر استفاده میکند.
بنابراین کسانی که قصد دارند از قابلیت دیافراگم متغیر برای عکاسی نزدیک یا کلوزآپ استفاده کنند، باید توجه داشته باشند که تغییر خودکار دوربین میتواند نتیجه نهایی را تحت تأثیر قرار دهد.
دیافراگم متغیر برای فیلمبرداری هم کاربرد دارد
یکی از کاربردهای مهم دیافراگم متغیر در آیفون ۱۸ پرو به فیلمبرداری مربوط میشود. فیلمبرداران معمولاً تلاش میکنند سرعت شاتر را با توجه به نرخ فریم تنظیم کنند تا حرکت در تصویر طبیعی به نظر برسد. برای مثال، در فیلمبرداری با نرخ ۲۴ فریم بر ثانیه، سرعت شاتر ۱/۴۸ ثانیه میتواند به ایجاد تاری حرکتی طبیعی کمک کند.
در چنین شرایطی، امکان تغییر دیافراگم میتواند به کنترل میزان نور ورودی کمک کند، بدون اینکه کاربر مجبور باشد سرعت شاتر را تغییر دهد. با این حال، در فضای بسیار روشن همچنان ممکن است استفاده از فیلتر ND یا فیلتر کاهشدهنده نور ضروری باشد. به همین دلیل، دیافراگم متغیر بهتنهایی مشکل نوردهی در فیلمبرداری روزانه را حل نمیکند.
با وجود تمرکز اپل روی دیافراگم متغیر، شاید مهمترین قابلیت جدید دوربین آیفون ۱۸ پرو چیز دیگری باشد. اپل سرانجام امکان کنترل دستی سرعت شاتر و دیافراگم را در اپلیکیشن اصلی دوربین فراهم کرده است. این تغییر از آن جهت اهمیت دارد که کاربران پیش از این برای دسترسی به کنترلهای دستی بیشتر، مجبور بودند از اپلیکیشنهای شخص ثالث استفاده کنند.
مشکل این بود که اپلیکیشنهای شخص ثالث نمیتوانستند بهطور کامل از همان پردازش محاسباتی اپلیکیشن اصلی دوربین بهره ببرند.
چرا کنترل دستی در آیفون با دوربینهای معمولی فرق دارد؟
آیفون برای تولید یک عکس نهایی معمولاً تنها به یک فریم متکی نیست. گوشی میتواند مجموعهای از نوردهیها را ثبت و آنها را با استفاده از پردازش نرمافزاری با یکدیگر ترکیب کند. به همین دلیل، وقتی کاربر در یک اپلیکیشن شخص ثالث ISO و سرعت شاتر را قفل میکند، ممکن است گوشی دیگر نتواند همان فرآیند پردازش چندفریمی اپلیکیشن اصلی را اجرا کند.
نتیجه میتواند عکسی با دامنه دینامیکی کمتر و کیفیت متفاوت باشد. این موضوع همچنین یکی از دلایلی است که کنترل ISO در اپلیکیشن اصلی دوربین همچنان محدود است. از نگاه پردازش محاسباتی گوشی، تعیین یک ISO ثابت لزوماً معنای مشابهی با دوربینهای سنتی ندارد.
یکی دیگر از قابلیتهای کاربردی اضافهشده به دوربین آیفون ۱۸ پرو، امکان تنظیم و قفل کردن تراز سفیدی یا White Balance است. این قابلیت برای فیلمبرداری اهمیت زیادی دارد، زیرا تغییر ناگهانی تراز سفیدی در حین ضبط میتواند رنگ تصویر را غیرطبیعی کند.
کنترل دستی این تنظیمات به فیلمبردار اجازه میدهد رنگ صحنه را ثابت نگه دارد و کنترل بیشتری روی خروجی نهایی داشته باشد. نکته عجیب این است که این قابلیتهای نرمافزاری برای آیفون ۱۷ پرو ارائه نشدهاند، در حالی که از نظر تئوری میتوانستند روی نسل قبلی نیز قابل استفاده باشند.
آیا آیفون ۱۷ پرو را برای دوربین کنار بگذاریم؟
نتیجه این آزمایش برای دارندگان آیفون ۱۷ پرو چندان هیجانانگیز نیست. آیفون ۱۸ پرو بهترین دوربین آیفون ساختهشده تا امروز را در اختیار دارد، اما این موضوع به معنای تفاوت چشمگیر آن با نسل قبل نیست.
دیافراگم متغیر امکانات بیشتری برای کنترل نور، عمق میدان و فیلمبرداری فراهم میکند، اما در عکاسی معمولی، تفاوت تصاویر آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۷ پرو بسیار محدود است. در مقابل، اگر گوشی کاربر چند نسل قدیمیتر باشد، ارتقا به آیفون ۱۸ پرو میتواند تفاوت بسیار محسوستری ایجاد کند.
بنابراین، برای کسی که همین حالا آیفون ۱۷ پرو دارد، قابلیتهای جدید دوربین بهتنهایی دلیل قطعی برای تعویض گوشی محسوب نمیشوند؛ در حالی که برای کاربران گوشیهای قدیمیتر، مجموعه تغییرات دوربین و قابلیتهای نرمافزاری میتواند جذابتر باشد.
منبع: fstoppers
۲۲۷۳۲۳
